Bir ömür boyu unutamayacağından emin olduğun anlar vardır, daha yaşarken bilirsin.
anılar eskimiştir belki ama paylaştığın insan yanı başındadır.
Elini uzatsan ona dokunacakmışsın gibi yakındır sana. İşte o yüzden o
insanı görünmez,
duyulmaz, tadılmaz, hissedilmez ve hatta dokunulmaz bir hayalete çevirmen gerekir. Çünkü onu görürsen, duyarsan, tadarsan, hissedersen veya ona
dokunursan, yaratacağın hatıralar elindeki ömre yetmeyecekmiş gibi
gelir, yine yaşamaya başlarsın ilk günkü gibi. O yüzden uzak durmalısın.
Acımasız olursun ama olsun. Ağlar, duymazsın. Sesini duyar ve sağır olursun.
Gözü gözüne değdiğinde kör olursun ve başını çevirip, ilgili insanı aramaya
koyulursun.
İçini acıtır bambaşka şeyler,
yeni yaşadığın şeyler olsun .
Hatta, üzülebilirsin bütün içtenliğinle olsun üzül. Bir defa
yaşamışsındır belki bunu o yüzden olsun. Anıları her düşündüğünde ona dönesin
gelir. Ama vazgeçersin. Belki çok istersin ama aklına“eskisi gibi olmayacak”lar
gelir onları dinlersin. Belki de sadece, dönemeyecek kadar yorgunsundur. Alışkanlık ama olsun…
Özlersin bazen. Özlemek ve sevmek hakkında düşünürsün bu
hakkındır çünkü sevmişsin. Artık sevmediğini düşündüğün bir anda, birdenbire
bir ateş bir özlem sarar sahip olduğun her şeyi. Yüzüne, omuzlarına değen saçlarını
özlersin veya sadece iyi geceler dilemeyi ya da sarılmayı sıcaklığını hissetmen
için. Özlemin nasıl giderilebileceğini düşünürsün ve çareyi yine anılara
sığınmakta bulursun. Huzurlu gelir bu sana. Bazen bir başkasını özlersin. Bazen
ona dönmemek için, bir başkasına dönersin tekrar ve tekrar. Ama dedim ya işte
anılara saplanırsın ama olsun…
Bir zaman gelir, farkında olmadıklarını fark edersin. Güneşe
bakmaktan etrafındaki kıvılcımları göremezsin olur böyle şeyler ama olsun değer
çünkü sen de biliyorsun bunu. Her tarafına onu bulaştıran bir şarkıya rastlar
kulağın, içine çekersin o güzel kokusunu yine vazgecemezsin. Bir iç çekersin, sanki
içinden onun hayalini çıkarakmış gibi. Gider sarılırsın birine. ‘Seni
seviyorum’ dersin. unuttuğunu zannedersin ama nafile olmaz ama denersin işte
olsun…
Bir ömür boyu unutamayacağını bildiğin anlar vardır, daha
yaşarken bilirsin, bazen yaşamandan bile önce. Bütün o anların anı olduğu gün
gelir ve tekrar anlaştırmak istemezsin onları. Kıyamazsın. Ya da sadece, gitmek
istersin. Canını yakanlardan gitmek, kadehlerini kendine, sadecekendine kaldırmak. Yalnızca kendini
sevmeyi istersin. Mümkünmüş gibi.
Gidersin durmadan.
Kalmaktan korkarsın.
